| تبیین رابطه متقابل معماری داخلی و نشاط روانی: راهبردهای معماری داخلی در پیشگیری از سندرم افسردگی زنان خانهدار |
| کد مقاله : 1041-IRAN-FULL |
| نویسندگان |
|
زهرا خصم افکن نظام * دانشکده هنر و معماری تهران جنوب |
| چکیده مقاله |
| خانه به عنوان محوریترین محیط زندگی زنان (با صرف بخش عمدهای از زمان خود در آن)، تأثیر مستقیم و چشمگیری بر سلامت جسمی و روانی ساکنین دارد. لذا، طراحی یک «خانه سالم» بر مبنای تعاریف سازمان بهداشت جهانی، امری حیاتی برای ارتقای کیفیت زندگی تلقی میشود. از آنجا که زنان خانهدار در معرض آسیبهای روانی (نظیر افسردگی و استرس) ناشی از یکنواختی محیط و طراحی نامناسب داخلی هستند، این تحقیق با روش تحقیق از نوع کیفی و روش تحلیلی-توصیفی، با هدف بررسی و توضیح تأثیر متغیرهای طراحی داخلی بر بهبود کیفیت زندگی و افزایش شادابی این قشر حساس، تدوین گردیده است. در این راستا، نیازها و مشکلات زنان خانهدار تحلیل و سپس راهکارهای عملی بر اساس اصول روانشناسی محیطی و طراحی داخلی برای ایجاد محیطی مطلوب ارائه شد. جهت تحلیل عینیتر فرضیات، پروژه «خانهای که لبخند میزند» (معمار جوئن استورز، وستوود-لس آنجلس) به عنوان مطالعه موردی بررسی گردید. نتایج نشان میدهد بروز مشکلات روانی در این گروه (در قالب «سندرم افسردگی زنان خانهدار») ارتباط مستقیمی با عوامل طراحی داخلی دارد. این عوامل کلیدی شامل کرختگی محیطی (ناشی از عدم حس تعلق)، کمبود نور کافی، عدم کاربرد صحیح روانشناسی رنگها، فقدان فضای سبز و طراحی نامناسب آشپزخانه (به عنوان قلب تپندهی خانه) میباشد. در نهایت، یافتهها نشان میدهد که طراحی داخلی با رعایت این اصول، نه تنها ضعفهای عملکردی را رفع میکند، بلکه عملکرد روانی را بهبود بخشیده و مشکلات رفتاری و عاطفی را کاهش میدهد و محیط مسکونی را به منبعی پایدار از آرامش، نشاط و کیفیت زندگی تبدیل مینماید. |
| کلیدواژه ها |
| معماری داخلی-نشاط روانی-سلامت روان زنان-سندرم افسردگی زنان خانهدار-فضاهای مسکونی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |